“Sinds wanneer doet dat pijn?” Bij de dokter blijft het antwoord vaak mager. Pijn komt en gaat, en tegen de afspraak is het meeste vergeten. Een pijndagboek legt elk moment vast: wanneer, waar, hoe erg, waardoor. In de app duurt dat nog geen halve minuut.

Een doktersbezoek is een momentopname. Juist in dat kwartier doet er misschien niets pijn, of je moeder zegt “gaat wel”, omdat ze niemand tot last wil zijn. Wat de dokter eigenlijk moet weten, zit in de dagen ervoor:
Een bruikbaar pijndagboek beantwoordt zes vragen. De app vraagt ze voor je uit, meestal is aantikken genoeg:
Bij pijn is het tijdstip kerninformatie. Het wordt automatisch ingevuld en is achteraf aan te passen.
Een waarde op de schaal, van “geen pijn” tot “hevig”. Precies één waarde per moment, zodat het verloop te vergelijken blijft.
Hoofd, rug, heup, knie en meer, ook meerdere tegelijk.
Stekend, trekkend, drukkend, brandend, kloppend, krampachtig of dof.
Bewegen, opstaan, aanraking, eten, toiletgang, of bewust “geen duidelijke aanleiding”.
Van minder dan 5 minuten tot meer dan 2 uur. Weet je het nog niet, dan vul je de duur later aan.
Twee voorbeelden van hoe de notities in het PDF-rapport en in het weekoverzicht verschijnen:
Eén pijnmoment, zoals het in het PDF-rapport voor de dokter staat.
Het overzicht van een week: hier valt meteen op dat de pijn bijna altijd bij het opstaan komt.
Op een briefje zie je zulke patronen pas als je 's avonds moeizaam alles natelt. In de app staan ze aan het eind van de week klaar.
Bij gevorderde dementie of na een beroerte valt de vraag “hoeveel pijn heb je?” in het niets. Pijn laat zich dan zien in gedrag. Zorgverleners gebruiken daarvoor observatieschalen zoals de PAINAD (Pain Assessment in Advanced Dementia). Die let op vijf kenmerken:
Je hoeft de schaal niet in te vullen. Maar deze vijf punten helpen je goed te kijken. In de app vul je dan je inschatting in als intensiteit, en schrijf je in de notitie wat je zag: “Trok bij het wassen een pijnlijk gezicht en duwde mijn arm weg.” Voor de dokter is dat waardevoller dan welk cijfer ook.
Wat er bij dementie nog meer in het zorgdagboek hoort, lees je bij zorgdagboek bij dementie.
Een pijndagboek op papier werkt, zolang het binnen handbereik ligt als de pijn komt. Het verschil zit in het overzicht:
| Formulier op papier | App | |
|---|---|---|
| Notitie maken | Kolommen met de hand invullen | Aantikken, de tijd komt vanzelf |
| Duur later aanvullen | Alleen als er ruimte is | ✓ Duur later invullen |
| Meest voorkomende aanleiding | ✗ Zelf natellen | ✓ In het weekoverzicht |
| Verloop over weken | ✗ Bladen vergelijken | ✓ Trend ten opzichte van de vorige periode |
| Bij de dokter | Alleen als je eraan denkt | ✓ Op je telefoon, als PDF te delen |
Ja. Je noteert wat je ziet en wat je naaste je vertelt: wanneer, waar, hoe erg, waardoor en hoe lang. Kan je naaste de intensiteit niet zelf aangeven, dan vul je jouw inschatting in en beschrijf je in de notitie waar je die op baseert.
0 is geen pijn, 10 de ergste pijn die je je kunt voorstellen. Belangrijker dan het losse cijfer is het verloop over dagen en weken, bijvoorbeeld na een wijziging in de medicijnen.
Ja. Vastleggen, het verloop van de laatste 30 dagen, het weekoverzicht en het PDF-rapport van de laatste 7 dagen zijn gratis. Met Premium laad je oudere notities en exporteer je elke gewenste periode. Alle functies op een rij: functies.
Download de app en maak je eerste notitie. Zo ga je nooit meer zonder overzicht een gesprek in.
Gratis. Zonder advertenties. Zonder account.
“Heb ik ze al gegeven?” Leg elke medicijngift vast met naam en hoeveelheid. Dat voorkomt dubbele giften en geeft de dokt…
Lees meer →Bij dementie gaat zorg om herinneren, geruststellen, zoeken en opletten, dag en nacht. Een zorgdagboek maakt die inzet z…
Lees meer →“Ze eet toch?” Maar hoeveel? Houd per maaltijd bij hoeveel er gegeten is, samen met het gewicht. Zo zie je een daling vo…
Lees meer →